به صلیب صدا مصلوبم ای دوست

تو گمان مبری مغلوبم ای دوست

شرف نفس من اگه شد قفس من ...

به سکوت تن ندادم تا نمیرم بی کفن

             وقتی گفتن یه گناه بود مثل دیدن یا شنیدن

             معنیه آوازم این بود ، ته بن بست داد کشیدن

             وقتی حتی توی خلوت فکر آزادی قفس بود

             گفتنی ها را می گفتیم اگه فرصت یه نفس بود

                                      به گناه صدا با جرم گفتن

                                      اگه روی صلیب ویرون شدم من

                                      شرف نفس من اگه شد قفس من ...

                                      به سکوت تن ندادم تا نمیرم بی کفن

                                                                   تو شبای سکوت فریاد من بود

                                                                   ته جنگل خواب بیداریِ رود

                                                                   از غروب هراس تا صبح ما بود

                                                                   تیغ خشم خلیل بر قلب نمرود

                                         در عذاب تشنگی گُم

                                         حسرت من بوی گندم

                                         بر دلم داغ شقایق

                                         از عذاب تلخ مردم

از کسی که مثل بختک تو شبام انداخته سایه

یه سئوال ساده کردم

نفرت من شد گلایه